Φαναρίου Αγαθάγγελος: ”Φυλακείστε μας!”

Δημοσιεύτηκε από τον/την pcharilaos στις

Φαναρίου Αγαθάγγελος: ''Φυλακείστε μας!''

Του Μητροπολίτη Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου

Ανοιχτή επιστολή στην Έλενα Ακρίτα

Αγαπητή μου κα Ακρίτα,

Σας γράφω, με αφορμή το άρθρο σας στα «Νέα Σαββατοκύριακο» και διάθεση διαλεκτικής σχέσης που διακρίνει κάθε άνθρωπο με καλή προαίρεση, εσωτερική ειρήνη, ανησυχία, όραμα, ελπίδα, προσδοκίες.

Σας γράφω, ακόμη, γιατί από τα χρόνια της νεότητάς μου σας διάβαζα και χαμογελούσα πάντοτε με τον αιχμηρό και κοφτερό σας λόγο.

Η φύση του λειτουργήματός μου, οι μέχρι τώρα εμπειρίες από τη διακονία μου στο εσωτερικό, στο εξωτερικό, στην ιεραποστολή, η επαφή μου με χιλιάδες ανθρώπους στα μήκη και τα πλάτη της γης, μου καλλιεργούν την αίσθηση ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα με την πανδημία του covid-19 είναι μιά, αν θέλετε, παιδαγωγική πρόκληση να ξαναδούμε ως πολίτες, και όχι άποικοι του κόσμου, τις επιλογές, τα κριτήρια, τις ανάγκες, τις προτεραιότητές μας.

Θα ήθελα όλη αυτή η δοκιμασία να μας κάνει ως κοινωνία των πολιτών να αγωνισθούμε για την αξιοπρέπειά μας, για θέματα που απασχολούν τον καθημερινό μας βίο, την υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση, τα δικαιώματα και το δίκαιο μοίρασμα σε υποχρεώσεις.

Θα συμφωνήσω μαζί σας, αλλά θα το επεκτείνω λίγο περισσότερο, ότι οι κυβερνήσεις αφήνουν τον κόσμο «στο έλεος του Θεού», όπως γράφετε.

Σ’ αυτό το έλεος του Θεού θα ἠθελα να γνωρίζετε ότι και γώ, αλλά και άλλοι άνθρωποι, αυτοπαραδίδουμε με απεριόριστη εμπιστοσύνη τη ζωή και τον εαυτό μας. Δεν το καταφέρνουμε πάντα, αλλά αγωνιζόμαστε.

Κι όταν πέφτουμε, παλεύουμε να σηκωθούμε. Βλέπετε, δεν υπάρχει αυτονόητη σχέση με τον Θεό.

Αλλά και ο γράφων, όπως τόσοι άλλοι, χιλιάδες άνθρωποι και ιδιαίτερα νέοι γονείς με την οικογένεια και τα παιδιά τους, κοινωνούμε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Δεν έχω πρόθεση να διαλεχθώ μαζί σας για το μυστήριο της αγάπης του Θεού, που διακρατεί τον κόσμο από την αποσύνθεση και την φθορά.

Και δεν έχω πρόθεση όχι από απαξίωση, αλλά γιατί πιστεύω ότι η οδός της πειθούς για το συγκε-κριμένο θέμα υποτάσσει τον Θεό στη δημιουργία και αυτό είναι η ουσία όλων των αιρέσεων.

Δεν μπορώ να ακολουθήσω την πειθώ, για να μιλήσω για το θαύμα της αγάπης του Θεού, διότι οι αποδείξεις που τυχόν ζητάμε τραυματίζουν την αγαπητική σχέση με τον Θεό.

Ο Χριστός προσκαλεί ελεύθερα τον κάθε άνθρωπο στην Εκκλησία, στη βιωματική εμπειρία της πασχάλιας χαράς και της πρόγευσης της Βασιλείας του Θεού. «Όστις θέλει… ακολουθείτω μοι».

Η Εκκλησία δεν έχει, λοιπόν, να πείσει κανέναν. Άλλο πράγμα το ευρύ κοινό, άλλο πράγμα το να είσαι μέλος της Εκκλησίας, άλλο πράγμα οπαδός, άλλο πράγμα ψηφοφόρος.

Εάν πιστεύεις, προσέρχεσαι εν ελευθερία και αγάπη, γιά να ζήσεις το μυστήριο της πίστης και της κοινωνίας με τον Θεό. Η σχέση με τον Θεό αφορά οντολογικά τον άνθρωπο.

Είναι μιά κίνηση εμπιστοσύνης, εναπόθεσης των ελπίδων και της δίψας μας γιά ζωή στην αγάπη του Θεού.

Αυτός που μας χαρίζει εδώ και τώρα τόσο πλούτο ζωής, παρά τις δικές μας ψυχοσωματικές αντιστάσεις στην πραγματοποίηση της ζωής (της όντως ζωής που είναι αγαπητική αυθυπέρβαση και κοινωνία).

Αυτός μας έχει υποσχεθεί και το πλήρωμα της ζωής, την άμεση υιοθεσία, την πρόσωπο-με-πρόσωπο σχέση μαζί Του, όταν σβήσουν στό χώμα και οι έσχατες αντιστάσεις της ανταρσίας μας.

Μη μου ζητάτε, λοιπόν, μη μας ζητάτε, μη ζητάτε από τον πρωθυπουργό, να μας απαγορεύσει να ζήσουμε το θαύμα στη ζωή μας. Μη μας ζητάτε να αρνηθούμε το μυστήριο της σχέσης, της κοινωνίας, της σύναξης.

Φοβάμαι, δυστυχώς, ότι έχετε υποκύψει, όπως άλλωστε και η Δεξιά και η Νεοαριστερά σε τούτο τον τόπο, σε μια προτεσταντικού τύπου ατομική θρησκευτικότητα που είναι μια από τις μεγάλειες ασθένειες της δυτικής κουλτούρας, όπως απέδειξαν όλα τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης η διαλεκτική των ηγετών και των τραπεζών.

«Παρασπονδούμε», γιατί κοινωνούμε; «Παρασπονδούμε», γιατί οι ναοί είναι ανοιχτοί;

Όταν κάποιος ανάβει ένα κερί στον ναό, αυτό είναι εναπόθεση της ελπίδας του στον Θεό, είναι παρηγοριά, είναι ανάπαυση, είναι ειρήνη ψυχής, είναι βάλσαμο.

Με ποιό δικαίωμα θα σκοτώσουμε αυτή την ελπίδα;

«Παρασπονδούμε», κα Ακρίτα. Ναι, παρασπονδούμε. Γιατί, όταν η Πολιτεία κλείνει τίς φοιτητικές εστίες, εμείς στην Αποστολική Διακονία, κρατάμε το Φοιτητικό Οικοτροφείο ανοιχτό με Έλληνες και αλλοδαπούς φοιτητές.

Γιατί η σχέση μας με τον Θεό μας καλλιεργεί την διάθεση ότι το Φοιτητικό Οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας δεν είναι κρατική Φοιτητική Εστία ανωνύμων. Είναι ένα σπιτικό.

Είναι μία οικογένεια. Γι’ αυτό δεν το κλείσαμε. Άλλωστε πού θά πήγαιναν τόσοι ἀλλοδαποί Φοιτητές πού δέν μποροῦν νά ταξιδέψουν; Πού θα πήγαιναν να διαμείνουν οι εργαζόμενοι Φοιτητές;

Πού θα πήγαιναν να διαμείνουν ακόμη και οι φτωχότεροι Φοιτητές που παραμένουν, γιατί μπορεί να μην έχουν τη δυνατότητα πλήρους σίτισης στο σπίτι τους;

Πού θα πήγαιναν να διαμείνουν οι Φοιτητές που προέρχονται από οικογένειες μεταναστών; Μείναμε, λοιπόν στο σπιτικό μας. «Μαντρωθήκαμε», όπως λέτε.

Και πηγαίναμε να κοινωνήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Και αυτό μας έκανε να συνδεθούμε με τον Θεό, τον συνάνθρωπό μας και τα παιδιά μας περισσότερο.

Να τα γνωρίσουμε περισσότερο. Να μοιρασθούμε μαζί τους όνειρα και ελπίδες. Και μη μου πείτε το λαϊκιστικό επιχείρημα «άλλο το ένα και το άλλο». Η ανθρώπινη καρδιά δεν κομματιάζεται.

«Ζητείστε και θα σας δώσω», λέει ο Χριστός. Και αυτές οι λέξεις είναι αγκάθι για την χριστιανική συνείδηση. Ζητείστε από τον Θεό ακόμη και με «επαινετή αυθάδεια». Και θα σας δώσει.

Εσείς, περιορίζοντας την ύπαρξή σας, ως και την νοημοσύνη των αναγνωστών σας, ζητάτε από τις εξουσίες του κόσμου τούτου να μας φυλακίσει για τις «παρασπονδίες» μας! Να μας απαγορεύσει την κυκλοφορία!

Να μας καταδικάσει! Να μας εξοστρακίσει! Άραγε τι άλλο θα θέλατε, ως δημοκρατικός πολίτης, γιά υποδειγματική τιμωρία κάθε πιστού ανθρώπου; Να εξορισθούμε σε ένα ξερονήσι; Εκτός εάν υιοθετείτε την τακτική της εξουσίας που στηρίζει «το αρχιπέλαγος Γκουλάγκ».

Θα είσασταν τότε ιδανική για υπουργός Δικαιοσύνης ή Προπαγάνδας ή Αρχηγός Στρατοπέδων για πολίτες που είναι Χριστιανοί ή οπαδός των Γραμματέων και των Φαρισαίων που είχαν την ευθύνη να αποφαίνονται για το ποιός είναι «λεπρός» και ποιός όχι!

Με αισθήματα τιμής

† Ὁ Φαναρίου Αγαθάγγελος
Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας
της Εκκλησίας της Ελλάδος

 

ΤΟ ΑΡΘΡΟ  ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ ΣΤΑ « ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ»                     7-8.11.2020

Συμπολίτη μου Κυριάκο’

Μού επιτρέπεις Κυριάκο, τον ενικό. Άλλωστε όλοι εδώ οι ‘συμπολίτες σου’ όπως μάς αποκαλείς, μια παρέα είμαστε. Μαζί τα λέμε, μαζί τα πίνουμε, μαζί βάζουμε κι ένα μεζέ στη μέση να τσιμπάνε τα παιδιά.

Κι εσύ συμπολίτη Κυριάκο, τον συμπολίτη μας τον Τσιόδρα, ‘Σωτήρη’ τον αποκάλεσες. ‘Σωτήρη’. Δημόσια αυτό. Στην τηλεόραση. Σωτήρη. Γεια σου ρε Σωτήρη λεβεντιά παιδί, πιάσε μια ρακή για τον Σωτηράκη.

Γεια σας κύριε Πρόεδρε, απάντησε ο Σωτήρης. Ο κολλητός σου, ο κουμπάρος σου, ο κάνατε μαζί φαντάροι, γεια σας. Στον πληθυντικό. Με σεβασμό προς το αξίωμα σου. Εν αντιθέσει με σένα, που αν μη τι άλλο, από καταγωγή και μόνο μια αστική ευγένεια την περίμενα. Τς τς je suis déçue, Monsieur le Premier ministre.

Το συνηθίζουν κι οι Αμερικάνοι, να νιώσει σου λέει ο πολίτης μια εγγύτητα. Που αν θέλω εγώ εγγύτητα δεν τραβάω μια φιλούρα στο μουσούδι του σκύλου μου, άσε με αγάπη μου. Άσε με με τους επικοινωνιολόγους από τον πλανήτη Κρύπτον που δεν ξέρουν πού στην ευχή διακτινιστηκαν.

Οκ να κλειστούμε μέσα λοιπόν. Να κλειστούμε, σού χαλάω εγώ χατίρι; Το λοκντάουν είναι ευλογία, το είπε και ο Ράμφος. Όμως, συμπολίτη Κυριάκο, κατέβα λίγο από το Shangri La σου κι έλα να τα πούμε. Να παίξουμε ένα παιχνίδι, πάει; Εσύ θα μάς λες για την ατομική ευθύνη, κι εγώ θα σού λεω για την πολιτική. Πάει;

Ξεκίνησες καλά τον Μάρτιο. Καλύτερα από άλλες χώρες. Κι αφού πέσαμε στα μαλακά με την πρώτη πανδημία, το καλοκαίρι χαλάρωσες.

Και γι’ αυτό έχεις πολιτική ευθύνη.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί άνοιξες τα σύνορα κι έβαλες μέσα στη σάρα και τη μάρα. Ζητούσαμε θερμομετρήσεις, είπε η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά δεν δέχονταν οι αεροπορικές εταιρίες και τα ταξιδιωτικά γραφεία.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί άφησες τους εργαζόμενους στο τουρισμό χωρίς οικονομική στήριξη – τι ίδιο άλλωστε έγινε και με άλλους πληττόμενους κλάδους.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί οι καλλιτέχνες μας – αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι που μάς δίνουν ανάσα μέσα από το θέατρο, τη μουσική, την Τέχνη – πήραν μία και μόνη φορά ένα επίδομα της πλάκας.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί άφησες γιατρούς, νοσηλευτές, ΜΕΘ κι εξοπλισμό στο έλεος του Θεού. Κι αν σήμερα υπολειτουργεί έστω το Σύστημα Υγείας είναι γιατί υπάρχουν επαγγελματίες με ανθρωπιά, φιλότιμο και υψηλή αίσθηση καθήκοντος.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί έδωσες 85.000.000 ευρώ στο σκόιλ ελικίκου. 5.000.000 στο Μεγάλο Περίπατο. 20.000.000 στη λίστα Πέτσα. 6.000.000 σε σχολικές μάσκες τεντόπανα.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί στρίμωξες 26 παιδιά στην ίδια τάξη.

Έχεις πολιτική ευθύνη που επέτρεψες πληρότητα 100% στις πτήσεις.

–Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί δεν προσέλαβες οδηγούς λεωφορείων. Γιατί δεν αύξησες τα δρομολόγια. Γιατί δεν εφάρμοσες κυλιόμενο ωράριο στην προσέλευση εργασίας.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί άφησες τις εκκλησίες ορθάνοιχτες. Γιατί έκοβες πρόστιμα για τη μάσκα σε όλους εκτός από τους παπάδες.

– Έχεις πολιτική ευθύνη γιατί όσο εμείς λιώναμε στα σπίτια μας, κάποιοι μεταλάμβαναν με το ίδιο κουτάλι. Και φιλούσαν τις εικόνες. Κι έβγαιναν μετά από την εκκλησία και κολλάγαν επάνω μας. Δίπλα μας στην ουρά, στο σούπερ μάρκετ, στο λεωφορείο. Μάς μετέφεραν το ιο και φταίγαμε εμείς. Εμείς με την ατομική ευθύνη. Όχι εσύ με την πολιτική.

Εμείς συμπολίτη Κυριάκο, την άνοιξη μαντρωθήκαμε σπίτι μας. Δεν είδαμε τους δικούς μας ανθρώπους. Μάς έλειψαν οι αγκαλιές τους, το γέλιο τους, η γκρίνια τους, οι μυρωδιές τους. Ο κόσμος γονάτισε οικονομικά, έκανε το σκατό του παξιμάδι, κατάθλιψη. Κι όλα αυτά για να μη ξαναζήσουμε όσα ζούμε σήμερα. Κι όμως τα ξαναζούμε και κύριος οίδε τί μάς ξημερώνει το μέλλον.

Εν κατακλείδι συμπολίτη Κυριάκο, εμείς – με όλες τις παρασπονδίες ορισμένων συμπολιτών μας – την ιδρώσαμε τη φανέλα. Δώσαμε δεν πήραμε. Φρόντισε λοιπόν να μάς επιστρέψεις τα χρωστούμενα. Γιατί μάς χρωστάς. Δεν σου χρωστάμε.

Με …συμπολιτικούς χαιρετισμους.

Ο κολλητός σου Σωτήρης.

Έλενα Ακρίτα

Κατηγορίες: Νέα και Ενορία

0 σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *